Zoals we eerder al meldden, had dit beroep geen enkele impact op de rechten en verplichtingen voorgeschreven door het koninklijk besluit en dit tot er een beslissing werd genomen door de Raad van State.

Op 1 december 2011 heeft de Raad van State uiteindelijk besloten om het verzoek van Nokia Belgium en Sony Ericsson te verwerpen.

Hoewel dit besluit in se geen concrete veranderingen met zich meebrengt, is Auvibel toch zeer verheugd met het nieuws. Deze uitspraak wijst er namelijk op dat het koninklijk besluit van 17 december 2009 en dus ook de vergoeding wel degelijk gefundeerd zijn.

Arrest van de Raad van State van 1 december 2011 (Fr) 

• in zijn beslissing herinnert aan het recht voor de auteur om een billijke compensatie te ontvangen voor de reproductie van zijn werken voor privé-gebruik ;
• bevestigt dat deze billijke compensatie de vorm mag aannemen van een « heffing voor het kopiëren voor privé-gebruik » die niet door de betrokken particulieren dient te worden betaald, maar door de personen die over installaties, apparaten en dragers voor digitale reproductie beschikken en deze daartoe juridisch of feitelijk ter beschikking stellen van particulieren of aan hen reproductiediensten verlenen ;
• onderstreept dat de loutere omstandigheid dat met die installaties of apparaten kopieën kunnen worden gemaakt volstaat om de toepassing van de heffing voor het kopiëren voor privé-gebruik te rechtvaardigen, mits die installaties of apparaten aan de natuurlijke personen in hun hoedanigheid van privé-gebruikers ter beschikking zijn gesteld ;
• aan elke lidstaat de mogelijkheid toekent om zelf de vorm, de wijze van financiering en inning en het niveau van deze billijke compensatie te bepalen ;

Wat het professioneel gebruik betreft:

België heeft ervoor gekozen het onderscheid tussen professioneel gebruik en privé-gebruik te integreren door:

1. de selectie van de voorwerpen waarop een inning van de heffing van toepassing is ;
   Zo zijn de MP3 en MP4 spelers inbegrepen. Integendeel zijn SSD disks niet inbegrepen.
2. in het vastleggen van de tarieven die bij de onderworpen producten horen. 
   Hierbij is rekening gehouden met een graadmeter qua gebruik voor de thuiskopie. Dit varieert naargelang het gebruik om andere redenen waaronder het professionnele gebruik.

De Belgische reglementering heeft geanticipeerd op de interpretatie die het Hof van Justitie geeft van de richtlijn 2001/29 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, wat de bepalingen hiervan betreft.

In het Belgische systeem is derhalve het verband tussen de toepassing van de heffing en het vermoedelijke gebruik van deze installaties, apparaten en dragers voor het vervaardigen van reproducties voor privé-gebruik perfect vastgelegd.

Auvibel bevestigt dat er dus in België geen ongedifferentieerde toepassing van de heffing voor het kopiëren voor privé-gebruik op alle types installaties, apparaten en dragers voor digitale reproductie bestaat.

Auvibel onderstreept dat het woord 'kennelijk' dat in de nieuwe wetgeving gebruikt wordt vanaf nu moet geïnterpreteerd worden in het licht van het arrest.

• Algemene informatie
• FAQ

KB van 17 december 2009 (Publicatie in het Belgisch Staatsblad op 23 december 2009)

De nieuwe tarieven zijn van toepassing vanaf 1 februari 2010. Dit betekent concreet dat deze tarieven voor de kleinhandelaars van toepassing zijn op alle aankopen gedaan vanaf 1 februari 2010 en voor de groothandelaars op alle verkopen gedaan vanaf dezelfde datum.

(De tarieven zijn vermeld per stuk en exclusief BTW)

Tekst van het koninklijk besluit klik hier

We vestigen uw aandacht op het feit dat sommige bepalingen opgenomen in de wet van 10 december 2009 betreffende het statuut en de controle van de beheersvennootschappen, tot wijziging van de wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de naburige rechten rechtstreeks betrekking hebben op het beheer van de vergoeding voor het kopiëren voor eigen gebruik. Het gaat om de artikels 3, 4, 5 van de vernoemde wet van 10 december 2009 (Publicatie in het Belgisch Staatsblad op 23 december 2009).

Tekst van de wet klik hier

De aanvragen tot terugbetaling in gevolge van artikel 4 KB 28 maart 1996 of artikel 57 Wet 30 juni 1994

Ingevolge een voorlopige beslissing van de Centrale Diensten van de BTW-administratie wordt de procedure om een terugbetaling te verkrijgen aangepast en wordt het toe te passen BTW-tarief voorlopig vastgelegd op 6%.

Vanaf heden ontvangt u geen creditnota meer, maar ontvangt u een brief van Auvibel waarop vermeld zal staan welk bedrag u zult ontvangen, het toegepaste BTW-tarief (6%), het BTW-bedrag en de eventuele problemen die werden opgemerkt tijdens de controle van uw aanvraag.

Bovendien bent  u vanaf heden verplicht om bij elke aanvraag tot terugbetaling een verklaring op eer bij te voegen.

In deze verklaring  moet u:

• indien u BTW-plichtige bent, bevestigen dat u de btw, die u ten gevolge van de terugbetaling van de vergoeding van Auvibel zal ontvangen,  zal terugstorten aan de Belgische Staat via vak 61 van uw BTW-aangifte in de mate waarin deze btw in aftrek werd genomen in uw periodieke BTW-aangifte bij de aankoop van de dragers.

OF

• indien u geen BTW-plichtige bent, bevestigen dat u geen BTW-plichtige bent.

Als deze verklaring op eer niet is bijgevoegd is uw aanvraag onontvankelijk en kan deze niet behandeld worden.

Zoals reeds vermeld is deze regeling slechts voorlopig en kan deze worden aangepast wanneer Auvibel de definitieve beslissing van de BTW-administratie ontvangt.

Document "Verklaring op eer"

Auvibel en de Belgische creatieve sector, vertegenwoordigd door o.m. Lieven Debrauwer, Marion Hänsel, Stijn Coninx, Luc en Jean Pierre Dardenne, Michel Lambot, Hans Herbots, Francis de Laveleye, Luc Jabon, Eric-Emmanuel Schmitt, Bouli Lanners, VOTP, VFPB, UPFF, Scam, Sacd, Procibel, BAVP, Sabam, Simim, Imagia, Uradex, Sofam, Jam maar ook talrijke andere culturele verenigingen, doen een beroep op de parlementsleden en op de regering om met onmiddellijke ingang het Belgische systeem van de thuiskopievergoeding te redden.

De wet heeft een vergoeding voor de thuiskopie voorzien. Deze moet toegepast worden. Sinds 2004 heeft de regering geen enkele maatregel meer genomen. De programmawet laat vandaag toe om deze situatie gemakkelijk te corrigeren en om het evenwicht te herstellen tussen de creatieve sector en de elektronica-industrie die onophoudelijk nieuwe apparatuur op de markt brengt waardoor films, muziek en persartikelen kunnen gekopieerd worden.

Een petitie circuleert en telt reeds verscheidene handtekeningen.

De creatieve sector eist het volgende :

• Het opnieuw introduceren van een « tarief bij gebreke » ten voordele van de rechthebbenden, door de stemming van een amendement op de programmawet (3de pakket) die van toepassing zal zijn en zal blijven totdat het nodig is.
• De onmiddellijke inwerkingtreding van de wet van 22 mei 2005 die de Europese richtlijn 2001/29/EG van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij omzet in Belgisch recht

Persconferentie

Technische aanpassing van de thuiskopievergoeding

International Survey on Private Copying - Law & Practice

Tegenwoordig loopt het gerucht dat Auvibel buitenlandse webshops een verbod oplegt om nog lege media (CD, DVD,…) aan Belgische eindgebruikers te verkopen.

Dit is totaal onjuist!

Voor zoveel als nodig wil Auvibel benadrukken dat het geenszins de bedoeling is om het te koop aanbieden en verkopen van DVD-R’s en CD-R’s door buitenlandse webshops op het Belgische grondgebied te verhinderen en/of te beperken.

Met de vorderingen tot staking beoogt Auvibel uitsluitend dat deze te koop aanbiedingen en verkopen met eerbiediging van de Auteurswet zouden plaatsvinden.

Dit betekent dat de buitenlandse webshops de dragers op hun website te koop aanbieden met vermelding, voor in België gevestigde eindgebruikers, van de vergoeding voor eigen gebruik en dat ze bij de verkoop van dragers aan in België gevestigde eindgebruikers daadwerkelijk de vergoeding voor eigen gebruik aanrekenen, daarvan tijdig aangifte doen bij Auvibel en deze vergoeding betalen aan Auvibel.

In plaats van deze activiteiten te belemmeren, heeft Auvibel er een objectief belang bij dat deze verkopen blijven doorgaan, maar dan vergezeld van de noodzakelijke en verplichte aangiftes.

Moet ik op elke drager betalen ook al gebruik ik deze voor mijn filmpjes?

Ja. De wetgever heeft er bewust (en ook om praktische redenen) voor geopteerd om het recht op vergoeding te vestigen op alle dragers die gebruikt kunnen worden voor het reproduceren van geluids- en audiovisuele werken, zelfs in het specifiek geval van de vraagsteller, indien de dragers worden gebruikt voor het kopiëren van persoonlijke documenten en/of werken die niet auteursrechtelijk beschermd zijn.

De overheid heeft dit als volgt gemotiveerd: "het aanwenden van de techniek van het forfait zou weliswaar met zich brengen dat de gevraagde vergoeding voor iedereen zal gelden en dus ook voor de verbruikers die geen sluikopnamen maken (dat is onder meer het geval wanneer de videocassettes alleen dienen om een familiefeestje op beeld vast te leggen). De techniek van het forfait lijkt in de praktijk niettemin de enig mogelijke te zijn." (Gedr. St. Kamer, Verslag, 473/33-91/92, p. 266.)

Vrij verkeer van goederen in Europa?

De toepassing van de thuiskopievergoeding in België vormt geen inbreuk op artikel 28 van het EG-verdrag die handelt over de maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen.

In een geval gelijkaardig aan dat van de thuiskopie(1) oordeelde de Raad van State op 2 februari 2004 in arrest nr. 127.673 dat : 

• niet werd aangetoond dat de bestreden vergoeding(2) ruim hoger zou liggen dan de vergoedingen die in andere lidstaten bestaan; 
• de vergoeding van toepassing is op het in België op de markt brengen van alle goederen, ingevoerd of niet en dat zij dus zowel rechtens als feitelijk dezelfde invloed heeft op de verhandeling van nationale producten en op die van producten uit andere lidstaten; 
• de vergoeding dan ook bezwaarlijk kan worden beschouwd als een maatregel die de handel tussen de lidstaten, al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel kan belemmeren in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap.

(1) Dit arrest gaat over de vergoeding voor reprografie die geïnd wordt door Reprobel, maar de vergoeding voor het kopiëren voor eigen gebruik die geïnd wordt door Auvibel is gebaseerd op dezelfde wet.

(2) In casu de vergoeding voor reprografie.

De handelaren in kwestie hadden in het verleden regelmatig blanco dragers ingevoerd in Nederland, die zij onder meer op computerbeurzen te koop aanboden. Daarbij weigerden zij echter, ondanks aanmaningen van Stichting de Thuiskopie, hardnekkig om de wettelijk voorgeschreven thuiskopievergoeding af te dragen aan Stichting de Thuiskopie.

In november 2004, tijdens de computerbeurs “HCC dagen” in Utrecht heeft de fiscale en economische opsporingsdienst FIOD/ECD, in nauwe samenwerking met Stichting de Thuiskopie, beslag gelegd op een zeer grote partij blanco dragers die de handelaren daar wilden verhandelen.

Mede naar aanleiding van deze inbeslagname heeft de kort gedingrechter te Den Haag in september 2005 de handelaren veroordeeld om aan Stichting de Thuiskopie volledige opgave te doen over al hun importen van blanco dragers in het verleden. Bovendien is hen op straffe van een dwangsom verboden om nog langer dragers te importeren zonder de verschuldigde thuiskopievergoeding af te dragen.

De rechter bevestigt nu dit oordeel en heeft bovendien de over het verleden verschuldigde thuiskopievergoeding en boetes vastgesteld. Daarnaast heeft de rechter bepaald dat de Belgen een dwangsom van € 10.000 per dag of € 1.000 per schijfje moeten betalen als ze in de toekomst opnieuw de fout in zouden gaan.

Niettemin dat dit een vonnis is van Stichting de Thuiskopie, gebruikt Auvibel in dergelijke zaken dezelfde principes.

Vonnis van 15 november 2006

Stichting de Thuiskopie

De acties die Auvibel onderneemt hebben als doel de illegale verkoop van blanco dragers een halt toe te roepen.

Auvibel had verscheidene klachten ontvangen over welbepaalde handelaars die op de beurs blanco dragers verkopen zonder de vergoeding af te dragen aan Auvibel.

Op basis van de uitgesproken vonnissen kan Auvibel zich beroepen op verschillende principes, die op andere gelijkaardige situaties toegepast kunnen worden.

Op alle vragen is er weliswaar nog geen antwoord gevonden, maar het moet voor het betrokken publiek duidelijk zijn dat Auvibel waakt over de uitwerking van een coherente rechtspraak. Niemand twijfelt eraan dat deze rechtspraak duidelijkheid zal verschaffen aan de betrokkenen omtrent de mogelijke risico's. De sancties zijn, zoals door de wetgever gewild, niet te verwaarlozen.